Omgangsconflict na scheiding viel wél onder rechtsbijstandverzekering, oordeelt Kifid

In dit artikel:

Kifid heeft op 21 september geoordeeld dat DAS ten onrechte rechtsbijstand weigerde aan een vader die juridische hulp vroeg bij een conflict over de omgang met zijn kinderen. De man had een rechtsbijstandverzekering bij ASR; DAS voerde die verzekering uit. Volgens DAS viel de kwestie onder de uitsluiting voor conflicten die met een echtscheiding te maken hebben.

In de polis stond echter ook dat conflicten over de verhouding tussen de verzekerde en zijn kinderen onder de basisdekking vielen. Kifid vond de uitleg van de vader redelijk: zijn hulpvraag ging over het contact tussen ouder en kinderen, ook al speelde zijn ex-partner een rol bij de uitvoering van de omgangsregeling. De uitsluiting voor echtscheidingszaken was onvoldoende duidelijk om deze kwestie van dekking uit te sluiten. Andere polisvoorwaarden, waarin bijvoorbeeld conflicten tussen voormalige partners en sommige geschillen over kinderalimentatie afzonderlijk werden behandeld, ondersteunden die uitleg.

DAS stelde daarnaast dat het probleem al voorzienbaar was toen de verzekering werd afgesloten. De vader had in november 2021 gezegd dat hij wilde scheiden, terwijl de verzekering op 23 december 2021 inging. Volgens Kifid bewees dat niet dat er toen al een omgangsconflict bestond of te verwachten was. De ouders bleven aanvankelijk overleggen, hadden contact in het bijzijn van de kinderen en volgden samen mediation. Ook in januari 2022 was de verhouding nog goed. Dat wees erop dat het concrete juridische conflict pas later ontstond.

De uitspraak betekent niet dat geschillen die al lopen bij het afsluiten van een verzekering altijd verzekerd zijn. De ingangsdatum en het moment waarop het concrete conflict ontstond blijven belangrijk. Kifid wees ook een beroep op de geschillenregeling af, omdat DAS geen inhoudelijke rechtsbijstand had verleend. De dekking was wel onterecht geweigerd; een afzonderlijke schadevergoeding werd niet vastgesteld. Verzekerden doen er volgens de uitspraak goed aan de volledige polis, de afwijzingsbrief en relevante communicatie te bewaren en na te gaan op welke bepaling de weigering precies is gebaseerd.